Eserlerini ipek baskı, vinyl, LCD, LED ekran teknikleri ile oluşturan Julian Opie, geleneksel sanatsal yöntemlerin sınırlarını aşan çalışmalarıyla dünyanın önemli çağdaş sanatçıları arasında yer alıyor.
Yazı: Ümmühan Kazanç
1958 yılında Londra’da doğan Julian Opie, Oxford’da büyüdü. Annesi ilkokul öğretmenliği, babası ise New College’da öğretim üyeliği yaptı. 1979-1982 yılları arasında Goldsmith’s College of Art’da eğitim gördü. Eğitiminin ilk dönemlerinde yaşamdan çizimler gibi geleneksel çalışmalar yapıyordu. Fakat kısa zamanda Goldsmith’s’in açık ve yaratıcı atmosferinden fazlasıyla istifade etti ve Opie her şeyi denemeye başladı: resim yapmak, modelleme, heykel ve filmler… Akıllı, yerinde duramayan, üretken ve fikirlerini gerçek malzemeye dökmekte sabırsız davranan bir öğrenci olarak hatırlanacaktır. (Horlock, 2004). Amerika doğumlu sanatçı Michael Craig-Martin, Opie’nin Goldsmith’s’den öğretmeniydi ve daha sonra Opie’yi stüdyo asistanı olarak yanına aldı. Michael Craig-Martin, Opie’yi Lisson Gallery’nin direktörü Nicholas Logsdail ile tanıştırdı. Opie mezun olduktan sonra Lisson Gallery’de grup sergisine katıldı, ilk kişisel sergisini 1983 yılında 25 yaşındayken açtı ve 1985 yılında aynı galeride ikinci kişisel sergisini gerçekleştirdi. Böyle erken yaşta gelen başarı İngiliz sanat camiasında pek görülmüş bir şey değildi ve genelde gençliği ve erken gelişmişliği ile ilgili eleştiriler yapılıyordu. Opie, tüm eleştirilere bugün ulaştığı başarı ile cevap vermiş oldu. O şimdi İngiltere’nin en çok tanınan çağdaş sanatçıları arasında yer alıyor, ulusal ve uluslararası birçok sanat aktivitesine katılıyor.
Teknolojik ve Görsel Gelişmelerin Etkileri
Günümüz sanatı Hollywood, MTV, bilgisayar oyunları gibi eğlence endüstrisi için üretilen görsellerden ilham almaktadır. Sanat üretimi, dağıtımı ve tüketimi dünya çapında web üzerinde hareket halindedir. Julian Opie’nin çalışmalarında da tüm bu teknolojik ve görsel gelişmelerin etkileri görülmektedir. Sanatçının eserlerini anlamaya çalışırken “görsel kültür”ün arka planına mutlaka bakmak gerekiyor (Noever, 2008). İlk olarak çalışacağı konunun fotoğrafını çeken Opie -bu bir insan, manzara ya da natürmort olabilir- daha sonra bu fotoğrafları dijital ortamda değiştiriyor, eleme ve süzgeçten geçirme yöntemi ile görüntülerini oluşturuyor. Bu yöntem yoluyla, öz ve indirgenmiş biçimsel dilini yaratmış oluyor. Çalışmalarında bir anlamda Patrick Caulfiel ve Michael Craig Martin’in etkileri görülüyor, fotoğrafları (ya da kısa filmler) bilgisayar ortamında figüratif reprodüksiyonlara indirgiyor.
Opie resimlerini yaparken billboard amblemleri, 17.-18. yüzyıl İngiliz ve Hollanda portreciliği, popüler çizgi film, 18.-19. yüzyıl Japon gravürleri gibi birçok değişik medyadan ve teknolojiden yararlanıyor. Eserlerini ipek baskı, vinyl, LCD, LED teknikleri ile oluşturan Opie, geleneksel sanatsal yöntemlerin sınırlarını zorlamaya devam ediyor. Sanatçının portelerinin temel özelliği siyah ana hatlar, düz renk bölgeleri ve minimalist detaylardan oluşması. Öyle ki, göz bazen bir gözbebeğinin siyah dairesel çizgisi olabiliyor ya da bir daire olarak betimlenen yüzün altındaki boşluk boyunun geleceği yeri işaret ediyor. Opie, bilgisayarı sanat çalışmalarının farklı alanlarında da kullanıyor. “Imagine you are…” serisinde araba kullanmak, yürümek ve tırmanmak gibi aktivitelerin basit indirgemelerle nasıl gösterebileceğini vurguluyor. Ortaya net, minimalist, grafiksel, basitleştirilmiş ve şemalaştırılmış görüntüler çıkıyor. Ayrıca, Opie günlük kullanım objeleri ile heykel ve ışık enstalasyonları da gerçekleştiriyor. Opie, gerçek dünyanın teknolojisini kullanarak gerçek dünyayı temsil ediyor. Sanatçının son dönemde gerçekleştirdiği resimler ve bilgisayar filmleri “bilgisayar-animasyonlu” ve dijital olarak çizilmiş figürlerin döngüsel hareketi genellikle LCD ve LED ekranlarla oluşturulmuş (Noever, 2008).
Eserleri Birçok Önemli Koleksiyonda Yer Alıyor
Opie, 2001 yılında Music Week CADS’de “Blur”un “Best of” albüm kapağı ile en iyi illüstrasyon ödülünü kazandı. Kapakta grup üyeleri Graham Coxon, Alex James, Dave Rowntree ve Damon Albarn Opie’nin stilinde yansıtıldı. Ayrıca, İrlandalı rock grubu “U2”nin Vertigo dünya turunda sahnenin bir parçası olan LED ekranda amaçsızca yürüyen erken figürünü yansıttı. Böylece Opie’nin sanatsal çalışmaları toplumda daha fazla bilinirlilik kazandı. Lisson Gallery ve Alan Cristea Gallery ile çalışmalarını sürdüren Opie’nin stüdyosu ve atölyesi Londra Shoreditch’de bulunuyor. 2010 yılında sanatçının “Ann Dans Ediyor” isimli dört yüzeyli LED heykeli Indianapolis, Indiana’ya yerleştirildi.
Julian Opie’nin çok önemli koleksiyonlarda ve sanat merkezlerinde eserleri bulunuyor: Aberdeen Art Gallery, İskoçya; Arts Council of Great Britain; Banque Bruxelles Lambert, Brüksel; Carnegie Museum, Pittsburgh, USA; Collection Essl, Viyana, Avusturya; Contemporary Art Society, İngiltere; Dentsu Building, Tokyo, Japonya; Daimler Chrysler, Berlin; Dresdner Bank, Berlin; Deutsche Bank, Frankfurt; Daros Collection, Zurih, İsviçre; Fonds National d’Art Contemporain, Fransa; Fundacion Caja de Pensiones, Madrid; Gana Art Centre Seul, Kore; Gjensidige, Oslo, Norveç; ICA, Boston; Institut Valencià d’Art Modern (IVAM), İspanya; Kunsthalle Bern, Bern; Kunsthaus Bregenz, Bregenz; Kunsthaus Zurih, İsviçre; Kresge Art Museum, Michigan State University; Lenbachhaus Städtische Galerie, Munih; Maison Europeene de la photographie Paris; Museet for Samtidskunst, Oslo; Museo d’Arte Contemporanea Prato; Museum of Fine Arts, Boston; Museum of Modern Art, New York; Neue Galerie-Sammlung Ludwig; Neues Museum, Nuremberg, Almanya; National Gallery of Victoria, Melbourne; National Portrait Gallery, Londra; Stedelijk Museum, Amsterdam; The British Council, İngiltere; The British Museum, Londra; The Calouste Gulbenkian Foundation, Portekiz; The Government Art Collection, Londra; The Israel Museum, Kudüs; The Museum of Contemporary Art of Leon (MUSAC), İspanya; The National Museum of Art, Osaka; Takamatsu City Museum of Art, Japonya; Tate Gallery, Londra; The Victoria and Albert Museum, Londra; Wadsworth Atheneum, Hartford, Connecticut.
Kaynakça:
Clark, Timothy; “Empty Places, Conspicuous Faces: Hiroshige, Utamaro, Opie”, Peter Noever (Editör), Julian Opie 1958-Recent Works, MAK Exhibition, Hatje Cantz, Viyana 2008, s.15-35.
Horlock, Mary; Julian Opie, Tate Publishing, Londra 2004.
Noever, Peter; “Simply Clarified”, Peter Noever (Editör), Julian Opie 1958-Recent Works, MAK Exhibition, Hatje Cantz, Viyana 2008, s.6-9.
Nairne, Sandy; “Essential Portraits”, Peter Noever (Editör), Julian Opie 1958-Recent Works, MAK Exhibition, Hatje Cantz, Viyana 2008, s.10-13.
https://www.julianopie.com
https://www.lissongallery.com
NOT: Yazı ilk olarak ARTAM Global Art & Design Dergisinin 3. Sayısında yayınlanmıştır.
