İkonik Grand Palais’te gerçekleşen ilk Art Basel Paris 2024 edisyonu, galerilerin, yerel ve uluslararası ziyaretçilerin coşkulu ilgisiyle başarıyla sona erdi. Türkiye’den de onlarca koleksiyoner fuarı ziyaret etti. Fransa’da faaliyet gösteren 65 galeri dahil olmak üzere 42 ülke ve bölgeden 195 galeriyi bir araya getiren fuar, VIP ve halka açık günleri boyunca Paris’in canlı sanat ortamının önde gelen isimleri ve yükselen yıldızları da dahil olmak üzere 65.000’den fazla katılımcıyı ağırladı.
Katılımcılar, olağanüstü satışlar bildirdiler. Galeriler, Louise Bourgeois, Julie Mehretu, Willem de Kooning, Lee Ufan, Olga de Amaral, Paulina Olowska, Camille Henrot, Lungiswa Gqunta, Juliette Roche gibi dünyanın önde gelen çağdaş sanatçılarından, 20. yüzyıl ustalarından ve yeni seslerden bazılarının eserlerine yer verdi.
En Yüksek Fiyata Satılan Eser Kadın Sanatçıya Ait
En yüksek fiyatlı satış bir kadın sanatçıya ait. White Cube’da Julie Mehretu’nun mimari çizim ile soyut jestleri bir araya getiren tek renkli çalışması Insile (2013) 9,5 milyon dolara satıldı. Çoğu zaman gerçek mekanlara dayanan (bu örnekte Irak’ta, Arap Baharı sonrasını ele alan) resimleri yine de sanatçının “konumu olmayan hikaye haritaları” olarak tanımladığı şeye dönüşüyor. Lisson Gallery’nin standında Kolombiyalı tekstil sanatçısı Olga de Amaral’ın önemli eserleri özel bir Amerikan koleksiyonuna kazandırıldı. 1960’lardan beri de Amaral, Modernist ilkeleri Kolomb öncesi etkilerle birleştirerek büyük ölçekli soyut tekstil parçalarıyla sınırları zorluyor. Satılan eserler arasında 350.000 ABD Doları karşılığında akrilik boyalı duvar halısı Lienzo 29 (2001); asılı keten heykel Nudo 23 (plata 5) (2014), 400.000 ABD Doları karşılığında ve parıldayan altın varaklı duvar çalışması Viento Oro (2014), 800.000 ABD Doları karşılığında alıcı buldu. Bu arada, Parisli sanatçı Marie-Claire Messouma Manlanbien, Galerie Cécile Fakhoury’nin standında at kılı, kil, somon derisi ve yarı değerli taşlar gibi organik malzemelerden yapılmış eserleri sergiledi. Manlanbien’in çeşitli uygulamaları, popüler kültür, Fildişili anaerkilliği ve Guadeloupe’deki Creole kültürü gibi çeşitli etkileri birleştiriyor. Üç dikkat çekici duvar halısı koleksiyoncuları büyüledi: Human Intra Natura, Nuit (2024) 22.000 Euro’ya satıldı; Organik Peyzaj – la Nuit (2024) 30.000 Euro karşılığında; ve Tedavi ve Bakım (2024) 60.000 Euro karşılığında alıcı buldu.
Ortuzar Projects’in kadın sanatçılara yönelik bir diğer öne çıkan özelliği ise standdaki her şeyin satılmasıydı; Takako Yamaguchi’nin eserleri her biri 300.000 ABD Doları değerindeki altı yeni tablosundan oluşan bir seri. Bu yılki Whitney Bienali’ne katılan Yamaguchi, dalgaları ve bulutları ayıran belirgin ufuk çizgileriyle büyüleyici deniz kenarı manzaralarını öne çıkaran, soyutlama ve temsili harmanlayan çalışmalar yaratıyor.
Yeni Çıkış Yapan Sanatçılar Bölümü, gelişmekte olan sanatçıların solo sunumlarına ayrılmıştı. Paris merkezli Petrine galerisindeki kişisel sunumda, hem insan hem de insan dışı bedenlerin zayıf noktalarını keşfetmek için bilimsel analiz ve endüstriyel tasarımdan yararlanan genç Fransız sanatçı Pierre Allain’in çalışmaları sergilendi. 2024 yılında yaptığı ‘Pasif Lens’ heykellerinden üçü 3.000 Euro’ya satıldı ve kağıt üzerine kalemle yaptığı Kendi Kendine Teşhis (X) (2024) adlı çalışması da 2.000 Euro’ya satıldı.
Bir başka Fransız sanatçı, Bertrand Lavier’s Boulevard Haussmann, N°3 (2013) adlı eseri 130.000 Euro’ya satıldı ve Mennour standında kayda değer bir satışa konu oldu. Kanvas üzerine mürekkep püskürtmeli baskı, düz bir yüzey üzerinde katmanlı, gür, dönen fırça darbeleri sunuyor. Lavier’in çalışmaları, geleneksel bakış açılarına meydan okumak için ‘gösteri’ adını verdiği şeyi kullanarak resim ve heykel arasındaki sınırı bulanıklaştırıyor. 1980’lerden bu yana imza niteliğindeki yaklaşımı, gündelik nesneleri anlamlı, kalın fırça darbeleriyle katmanlayarak onları hem boyalı nesneler hem de kendilerinin temsili olan hibrit çalışmalara dönüştürmeyi içeriyordu.
Tarih, Juliette Roche’u yalnızca Albert Gleizes’in karısı olarak hatırlamakta yanılgıya düşer; Fransız sanatçı, başlı başına seçkin bir yazar ve ressamdı. Les Nabis’ten etkilenen resimleri, bağımsız kadınları, köşeli hayvanları ve hareketli sosyal sahneleri zengin doku ve derin renklerle tasvir ediyor. Ölümünden kırk yıl sonra, Galerie Pauline Pavec’in standındaki satışlar Roche’un devam eden ilgisini vurguluyor; Femme allongée (c.1930) büyük bir Amerikan koleksiyonuna 80.000 Euro’ya ve Fillette au noeud (c.1930) önemli bir Amerikan koleksiyonuna 18.000 Euro’ya satıldı.
2023 Turner Ödülü sahibi Jesse Darling’in büyük bir an yaşadığını söylemeye gerek yok. Kamu Programının bir parçası olarak Petit Palais’in içine yerleştirilen, karışık metal bariyerlerden oluşan büyük ölçekli heykel VANITAS (2024) ile onun varlığı, ziyaretçiler fuara girmeden önce bile görülebiliyor. Darling’in pratiğindeki son temalarla tutarlı olarak bu eser, güç yapılarının kırılganlığını ve yaklaşmakta olan toplumsal çöküşe yönelik jestleri yansıtıyor. Fuarda Sultana standında 20.000 Euro karşılığında Deeds III (2023) ve 18.000 Euro karşılığında Regalia & Insignia (2018) olmak üzere beş parça satıldı.
Yedi rakamlı iki satış daha kadın sanatçıların tablolarına yönelikti. Bunlardan biri de Alice Neel’in 1,2 milyon dolara satılan yağlıboya tablosu Irma Seitz (1963) oldu. Yaşamdan yola çıkarak yaptığı samimi portreleriyle tanınan Neel, 20. yüzyılın en ünlü figüratif ressamlarından biri ve eserlerinin dünya çapında çok aranmasını sağlıyor. Neel bu tuvalde hayırsever ve ressam Seitz’i bacak bacak üstüne atmış, beyaz bir elbise ve topuklu ayakkabılarla, elinde sigara tutarken dışarıya bakarken Fransız bile denebilecek kadar doğal bir şıklıkla tasvir ediyor.
