Hasan Basri İnan ve Yeliz Sağlam İki Genç Seramik Sanatçısı Adayının Dikkat Çeken Sergisi

Yeliz Sağlam

Hasan Basri İnan

Hasan Basri İNAN eserleri ile ilgili şu açıklamayı yapıyor: “Seramiklerimde, kilin doğasına ve geleneğine saygılı olmanın yanı sıra, eski – yeni formlara, malzemeye ve alışılagelmemiş yeni tekniklere de yer vermekteyim. Bu formlara ve yüzeylere aktardığım imgeler, bir zamanlar yaşadığım, yaşantımdan kesitlere yer verdiğim mekanlar, kişiler ve o mekanlarda bulunan çitler yer almaktadır. Bu öğelerin izleyiciyle göz göze gelmesi ve izleyiciyi uzun bir yolculuğa sürüklemesi; bu yolculuğun O’nun belleğindeki bazı anıların kısa bir süreliğine tekrarlanmasına neden olmaktadır!

Çalışmalarım, biçimi ve biçimin arkasındaki içeriği ile bütünleşmiş bir yapıdadır. Biçimin her parçası, her öğesi kendi içinde bir içeriği taşımak için bütünleştirilmiştir, parçalanamaz, öğeler eksiltilemez. ‘Çit’ de bu öğelerden bir tanesidir ve dolayısıyla inşa edilen biçim ile beraber şekillendirilmelidir, plastik bir öğe olarak düşünülmelidir. Formun içinde yer alan ‘çit’, kimi zaman onu inşa eden kişiyi temsil edip, kimi zamanda ‘terk-edilişini’ gösterip bir ‘çit’ olarak yerini almaktadır.

Alman düşünürü Schiller bir sanat objesinde olması gerekenleri şöyle sıralar:

• Sanat eserinde insanlık adına bir takım değerler olmalıdır; insanı insan olarak kabul etmeli ve bir değeri, etik ya da felsefi değerlerden birini taşımalıdır.
• Biçim olarak duyularımızda kalıcı iz bırakmalı; yapıtın haz uyandırabilmesi için, biçimiyle alıcıyı etkilemesi gerekir. Alıcı, mutlaka duyuları aracılığıyla estetik obje ile ilişki kurmak zorundadır.
• Yapıt içeriğiyle düşünme gücümüzü harekete geçirmeli; yapıtı yaşatan mesaj, alıcının kafa gücünü zorlamalı ve harekete geçirmelidir. Ancak bu yolla sanat eseri alıcının kafasında biçimlenir ve canlı kalabilir.
• Bende eserlerimi yaparken bunlara dikkat etmeye çalışıyorum…”

Hasan Basri İNAN, Seramik sanatı ile ilgili şu önemli detayları da anlatıyor: “Plastik sanatların tüm öğelerini bünyesinde içeren bir resim ve heykel sanatı bileşimidir. Herbert Read; ‘Seramik sanatların hem en basitidir hem en zorudur; en basitidir çünkü en ilkelidir, en zorudur çünkü en soyutudur’ der. Gerçekten seramiği plastik sanatların tüm öğelerini bünyesinde içeren tek bir soyut forma indirgemek istediğimizde sanatların en zorudur. Bugün seramik sanatı çağın koşullarıyla ve düşünce yapısıyla yeniden biçimlenmekte ve plastik sanatlar içinde kendi kimliğini oluşturmakta ve kazanmaktadır. Kısacası, seramiklerimde yer yer formu deforme ederek ve formun işlevselliğini dışlayarak, biçime yeni görsel plastik bir içerik kazandıran çalışmalar ortaya koymaktayım. Bu durum Klasik-Modern Sentezci yönelime dayanmaktadır.”

Hasan Basri İnan

Hasan Basri İnan

Hasan Basri İnan

Yeliz Sağlam

Yeliz Sağlam

Yeliz Sağlam

Yeliz SAĞLAM ise seramik çalışmalarını şu sözlerle anlatıyor: “Çalışmalarımda tarihte ve günümüzde toplumların yaşam biçimlerinin, kültürlerin belirleyicisi olan seramik ürünler artık günlük kullanım eşyaları olmaktan çok sanatsal değerleriyle daha çok karşımıza çıkmaktadır. Tutku, özveri, sabır ve sevgiyle kilin sanatçının elinde hayat bulmasıyla başlar bu hikaye… Adeta bir çocuğun annesinden beklediği şefkat gibidir beklediği ilgi… Tasarım süreci sancılı bir süreçtir. Formun biçiminin, izleyiciye aktardığı anlamın, en sade haliyle vurgulanması gerektiğini düşünüyorum. Seramiklerim de bazen yalnızca teknik çalışmakla beraber, bunun yanı sıra toplumsal sorunlar, çevremdeki insanların ruh halleri, yaşantımda etkilendiğim olaylar tasarımlarıma yansımaktadır. Özellikle Türk toplumunda kadınların hak etmedikleri muamelelere maruz kalmaları ve bir kadın olarak kendi dünyamda yaşadığım toplumsal baskılardan da etkilenmekteyim tasarımlarımda… Benim için en önemlisi de özgün olabilmektir bu süreçte…

Sanatın doğaya ve insanlığa ait olduğunu düşüncesindeyim. Onun için yaptığım birçok işimde imzam bulunmamaktadır. Sanatın yaşaması ve yaşatılması için sanatta seramiğin hak ettiği yeri bulabilmesi için yalnızca bir aracıyım ben ve sanata değer verilmeyen bir toplumda bu düşünce her ne kadar Don Kişot’luk gibi görünse de sanat hiçbir dönemde kolay olmamıştır. Sanat aşktır, çoğu zaman mantık kurallarının dışındadır. Bu düşünceyle bir cümle ile sonlandıracağım bu yazımı… ‘Sanat için aşk, aşk için sanat’.”.