 |
|
Loris Cecchini, Wallwave (ears particle tingles), 2012, poliester resin, wall paint, diameter 100 cm,
photo: Ugo La Pietra
|
Sevil Dolmacı Art Consultancy, 15. İstanbul Bienali’ne paralel olarak İtalyan Sanatçı Loris Cecchini’yi “Seed Syllables” adlı sergisi ile 12 Eylül-2 Kasım tarihleri arasında Narmanlı Apartmanı’ndaki galerisinde ağırlıyor.
Avrupa’da Galleria Continua ve New York’ta Leila Heller Gallery tarafından temsil edilen Cecchini, dünya ölçeğinde gerçekleştirdiği projeler ve müze sergileri ile öne çıkıyor. Farklı medyaları kullanmayı önemseyen sanatçının yerleştirme, heykel, fotoğraf, desen gibi birçok alanda ürettiği eserleri İstanbul Elgiz Müzesi başta olmak üzere, Hong Kong, Pekin, Paris, Roma, Köln, Brüksel, New York, Washington gibi şehirlerdeki önemli kurumsal koleksiyonlarda yer alıyor. Özellikle büyük ölçekli yerleştirmeleri ile tanınan Cecchini, 2006’da Cloudless adlı eseri ile MoMA PS1’da yer aldı.
Bugünlerde ise Hervé Mikaeloff küratörlüğünde Venedik Bienali paralel etkinliği olarak Fondaco dei Tedeschi’de mekânı saran yerleştirmesiyle izleyenlerle buluşuyor. “Sees Syllables” Cecchini’nin İstanbul’da gerçekleştireceği ilk kişisel sergi olma özelliğini taşıyor.
 |
| Loris Cecchini, Wallwave (emotional iterative algorithm), 2013, poliester resin, wall paint, diameter 100 cm, photo: Oak Taylor-Smith. |
LORIS CECCHINI
1969 Milano doğumlu İtalyan sanatçı Loris Cecchini’nin resim eğitimiyle başlayan sanat hayatı, günümüzde uluslararası platformda çeşitli müzeler ve kamusal alanda gerçekleştirdiği yerleştirmeleriyle devam etmekte.
Güzel Sanatlar Akademisi’nde aldığı eğitimin ardından sanat hayatına ilk olarak fotoğraf çalışmalarıyla başlayan Cecchini, öncelikle analog ve dijital fotoğraf arasındaki değişimle ilgilenir. Dijitalin onda yarattığı yönetmenlik hissi sayesinde gerçek insanların sahte mekanlarda çekilen fotoğrafları sanatçıya GERÇEK NEDİR? sorusunu irdeletir. 1996 tarihli “Pause in Background” serisinde mekânda yaşama, “olma” kavramını inceler. Büyütülmüş mutfak ve banyo yüzeylerinde gördüğümüz ufak insanlar izleyiciyi şaşırtmakla kalmayıp gerçeklik ve mekân kavramlarını da alaşağı eder.
2000’lerden itibaren Cecchini’nin mimari tutkusu giderek ağır basar. Bu tutkusunu sanatına şiirsel bir dille aktarır. Monologue Patterns (2004) serisinde olduğu gibi dış mekândan tamamen soyutlanmamış karavan yerleştirmeleriyle izleyicinin mekân algısını bozmaya devam eder. Cecchini’nin eserleri sosyal değil asosyallik kavramını kucaklar. Monologue Patterns’ı oluşturan karavanlar yalnız bir veya iki kişinin içine girebileceği dar alanlardır. Sanatçının amacı karavanların şeffaf dış yüzeyleri ve ışık oyunları sayesinde izleyiciyi içsel bir yolculuğa çıkarmaktır çünkü ona göre insan kendini tanımadan çevresini tanıyamaz.
Loris Cecchini için malzeme, anlatmak istediği hikâyenin önemli bir parçası olmanın yanı sıra teknolojik ve yapısal bir önem taşır. Heykele yöneldiği ilk yıllarda kullandığı kauçuk, sanatçının gerçeklik hissini yıkmak için kullandığı dekonstrüktivist tavra birebir uymaktadır. Birebir boyutta gerçekleştirdiği heykel ve objeler kauçuk sayesinde gerçek gibi görünmektedir, fakat içleri tamamen boşaltılmış ve renklerinden arındırılmıştır.
2006 yılında gerçekleştirilen Cloudless isimli yerleştirme, malzeme açısından sanatçının dünü ve bugünü arasında adeta bir köprü oluşturur. Önce Çin, daha sonra ise bir bulut edasıyla Shanghai Bienali, MoMA PS1 ve Palais de Tokyo’ya taşınan Cloudless 50.000 adet el yapımı beyaz toptan, iskeleti ise deri ve alüminyumdan oluşmaktadır. Sanatçının modüllerden oluşan ilk eseri olma özelliğini de taşıyan bu eser hafif ve semavi bir görünüme sahip olsa da aslında ilk sergilendiği yer olan Çin’in nüfusunu temsil eder.
Bugün, 10-15 yıl sonra, Loris Cecchini dekonstrüksiyondan vazgeçerek konstrüksiyona yönelmiştir. Bunun sebebi ise sanatçının yetiştiği kırsal alanlardan esinlendiği doğa ve doğada bulunan şematik sistemlerdir. Paslanmaz çelikten üretilen, her seride farklı şekiller alan modülleri ile Cecchini doğada karşılaşılan bitkiler, mercan resifleri gibi oluşumları mimariye uyarlayarak mekânı biçimlendirmektedir. Güncel olarak sanatçının Waterbones adlı 8000 adet modülden oluşan yerleştirmesi 2017 Venedik Bienali’ne paralel olarak Fondaco dei Tedeschi’de Hervé Mikaeloff küratörlüğünde sergilenmektedir.
Loris Cecchini, 2017’de ayrıca 15. İstanbul Bienali’ne paralel olarak Sevil Dolmacı Art Consultancy’nin Narmanlı Apartmanı’ndaki mekânında “Seed Syllables” adlı bir sergi gerçekleştirecek. 7 Eylül’de gerçekleşecek ön gösterim sonrası 12 Eylül-2 Kasım tarihlerinde görülebilecek sergide sanatçı farklı formlara sahip modüler yerleştirmeleriyle mekânı dönüştürecek ve bir kez daha izleyicinin algılarıyla oynayacak.
New York’ta Leila Heller Gallery, Avrupa ve Asya’da ise uzun yıllardır İtalyan galeri Galleria Continua ile çalışan Cecchini, 2018’in şubat ayında Continua’nın San Gimignano’daki ana mekanında kapsamlı bir sergi gerçekleştirecek. Öncesinde ise 2019’da Avrupa’nın kültür başkenti olacak Matera’da bir grup sergisine katılacak ve bir eserini Le Centquatre-Paris’te sergileyecek. Loris Cecchini’nin eserleri başta İstanbul Elgiz Müzesi koleksiyonu olmak üzere, Fondation Louis Vuitton, Paris, Museo Nazionale delle Arti del XXI Secolo, Roma, GAM Torino gibi Avrupa ve Amerika’nın başlıca kurumsal koleksiyonlarında yer almaktadır.
Ümmühan Kazanç
