Anirealizm, Daniel Wille’nin son zamanlarda geliştirdiği yeni bir hareket ve akım. Adını kendisi anirealizm olarak vermiş. Amacı, yüzeyleri, yapıları veya onları taklit eden nesneleri ve malzemeleri kullanarak çerçevelerden figürler ve eylemler çıkarmak. Burada bir resmi canlandırmak için kumaşlar, cam, toprak, tabaklar kullanabilir, ancak bunu bir resim tekniği olarak değil, duygularla güçlendirilmiş imgeler olarak düşünmek gerekiyor.
Röportaj: Ümmühan Kazanç
Sevgili Daniel Wille, Rusya Devlet Üniversitesi’nde iç mimari okudunuz ancak aynı zamanda ressam olarak da çalışıyorsunuz. Resim yapmaya ne zaman ve nasıl karar verdiniz?
Aslında, bu kararı bilinçli olarak vermedim. Hatırladığım kadarıyla, her zaman sanata ilgi duydum. Çok küçük yaşlardan itibaren, kendimi altı ila sekiz saat boyunca çizim veya resim yapmaya kaptırırdım. Büyükbabam beni Samara Sanat Müzesi’ne götürürdü ve orada özellikle dev klasik resimlerden ilham alırdım. Sanat aşığı olan babamın da üzerimde önemli bir etkisi oldu. Hatta bu konuda çok fazla zaman harcamadık. Tüm bunlar vizyonum ve geleceğim üzerinde silinmez bir iz bıraktı. Sonunda resimlerimi sergilemeye ve siparişler almaya başladım. Doğru hatırlıyorsam, katıldığım ilk sergi 2007-2008 civarındaydı.
Avusturyalısınız ancak Rusya Devlet Üniversitesi’nde okudunuz. Bu seçimi yapmanızın nedeni nedir?
Rusya’da doğdum ve okul, kolej ve üniversite eğitimimi orada tamamladım. Daha sonra İsrail’e taşındım ve evlendikten sonra Avusturya’ya yerleştim.
Rönesans sanatına hayran olduğunuzu söylüyorsunuz. Bu durum resimlerinizi de büyük ölçüde etkiledi. Bu konuda neler söyleyebilirsiniz?
Rusya’daki odamın çoğu Rönesans posterleriyle kaplıydı. Daha önce de belirttiğim gibi babam dünyanın dört bir yanından sanat kitapları topluyordu. Okuyamadığım çeşitli dillerde olmalarına rağmen masamı çizimlerle ve resimlerin kopyalarını yapmaya çalışarak doldurdum. Bugün bile, o zamanlar ilham aldığım benzer kompozisyonları ve yaklaşımları yeni çalışmalarımda kullanıyorum.
Klasik resim tekniklerinin yanı sıra izleyiciye kompozisyonlarınızın varlığını, bilinçaltınız ve sezgilerinizle canlıymış gibi hissettirmeye çalışıyorsunuz. Karton, kağıt veya tuval üzerine akrilik ve yağlıboya kullanarak orijinal eserler yaratıyorsunuz. Tekniğiniz ve sanat felsefeniz hakkında neler söyleyebilirsiniz?
Çoğu zaman, ilgi çekici bir sanat eserinin önünde durduğumda, sanki bir cam bariyer, izleyiciyi karakterlerden veya ressamın tasvir ettiği ambiyanstan ayırıyormuş gibi hissettim. Dokunamayacağınız veya giremeyeceğiniz başka bir dünya gibi hissettiriyor. Birçok sanatsever ve uzmanın bu duyguyu paylaştığına inanıyorum.
Bu, beni bu bariyeri nasıl aşacağımı ve izleyicinin dünyasını sanat eseriyle nasıl birleştireceğimi, onu zamansız hale nasıl getireceğimi düşünmeye yöneltti. Klasik resim tekniklerini heykel, enstalasyon ve alçak kabartma unsurlarıyla birleştirmeye karar verdim. Bu yüzden son çalışmalarımın çoğunda kompozisyonlara entegre edilmiş kumaş, ahşap ve taş gibi malzemeler yer alıyor.
Açıklamalarınızdan birinde şu cümleleri gördüm: “Empresyonizmi klasik realizme kıyasla daha canlı hissetmek benim için her zaman paradoksal olmuştur, bu cevabın anahtarını Alla prima tekniklerinde buldum, duygular ve hayranlık anında tuvale yansıyor.” Bu cümleyi biraz daha açabilir misiniz?
“Alla prima” “ilk denemede” anlamına gelir. Bir sanatçının bir resme başlamadan hemen önce hissettiği ilham ve duyguyu, bu tekniğin anında yakalandığı inancındayım. Bu enerji, vuruşlarda, renklerde ve oranlarda iz bırakıyor. Bana göre, eseri bir müzede veya galeride görmemden hemen önce tamamlanmış gibi hissettiriyor.
Bunun aksine, gerçekçi veya hiper-gerçekçi resimlerde, başlangıçtaki ilhamın enerjisi genellikle uzun vadeli mükemmellik ve titiz ayrıntı arayışı nedeniyle dağılıyor. Bu eserler işçilikleri için alkışı hak ederken, duygusal anındalık süreç aylar boyunca ilerledikçe daha cerrahi bir yaklaşıma dönüşüyor. Bu benim kişisel gözlemim ve deneyimim.
Resim sanatına oldukça ilginç bir yaklaşımınız var. Anirealizm son zamanlarda geliştirdiğiniz yeni bir trend. Anirealizm adını kendiniz verdiniz. Anirealizm nedir?
Stilin anlamını – gerçekçiliğin ötesinde veya Gerçekçiliğin bir sonraki aşaması – tasvir edecek yankılı bir kelime arıyordum. Bu yüzden “anima” (ruh, yaşam) veya “animae” (ruhun) ile ilişkilendirilebilecek Latince “ani” kelimesinin işe yarayacağına karar verdim.
Resimleriniz çok mistik bir atmosfere sahip. Resimleriniz sisli ve puslu bir görüntü sunuyor. “Analyze That”, “In His Memories”, “Between Man and God (Masks)” ve “Dream 4” adlı resimlerinizden bu yumuşak ve düşsel etkiyi alıyorum. Sanırım amacınız böyle bir etki yaratmak.
Evet, kesinlikle. Bu tür sonuçlar elde etmek için tekniklerle kapsamlı deneyler yaptım. Zorluk, en üstteki katmanın resmin içinde daha derin göründüğü, alt katmanların ise öne çıktığı katmanlar yaratmaktır. Bu etkileşim, doğaçlama bir sis gibi derinlik ve gizem izlenimi verir.
Bu tekniğin en iyi örneklerimden biri, Haziran 2024’te Fransız aktör Jean Dujardin’e doğum günü hediyesi olarak verdiğim Alexandra portresidir. Fikir, kabartma ve katmanlı yapılar aracılığıyla resmin içindeki dünyaya erişim sağlamak (hâlâ Anirealizm tarzının konseptini ve yaklaşımını korurken) ve parçaları gizli bırakarak merak ve bilinçaltı etkileşim duygusu yaratmaktır.
Sizin kurduğunuz Oltrerealism (İtalyanca: Oltre – yukarıda) akımında yaratılan “Apples of Dualism” adlı sanat eseriniz de ilginç. Oltrerealism’i bize açıklayabilir misiniz?
Sanatsal yolculuğum, algılanan bir çevrenin içsel durumunu ve çevredeki nesnelerin bilinci üzerindeki dönüştürücü etkisini ifade etme arzusuna dayanmaktadır. Bu süreç genellikle maddi bir form alan ve yerleşik görsel kanonlara veya kavramsal dogmalara dönüşen beklenmedik, sistematik olmayan ve mantıksız sonuçlara yol açar.
Yaklaşımım epistemolojik düalizmde temellenmiştir; bilinçli deneyimimizin gerçek dünyanın kendisi değil, onun içsel bir temsili, gerçekliğin idealize edilmiş ve minyatür bir sanal kopyası olduğu fikri. Bu felsefe, Oltrerealism ilkelerini yansıtan “Apples of Dualism” gibi eserlerde somutlaşmıştır.
Oltrerealism, sanatçının duygusal durumuna kendiliğinden oluşan projeksiyonlar veya mantıksız göndermeler üzerinde öncelik vererek Sürrealizm’den ayrılır. Burada, duygusal içerik, Sürrealistlerin yaptığı gibi rüya ve gerçekliğin yan yana getirilmesine güvenmek yerine, sanat eserine yapı ve yön veren ilk itici güç haline gelir. Bu, sanatçının içsel algısının ve en küçük gömülü ayrıntıların tek bir özde bir araya getirilmesiyle sonuçlanır.
Daha önce bahsedilen çalışma sembolizmle de bağlantılıdır. Orta Çağ’dan beri, resimlerdeki Elma, ayartmayı ve Elma Isırma, hala pazarlamada ve tanınmış markalarda yaygın olarak kullanıldığını görebileceğimiz günahı temsil ediyordu.
Sanat camiasındaki arkadaşlarınız ve sanat uzmanları sanata yönelik yeni yaklaşımlarınıza nasıl tepki verdiler? Anirealizm ve Oltrerealizm’den bahsediyorum.
Her zaman izlenimlerini, özellikle de eserlerimden türettikleri anlamları veya çağrışımları duymayı merak ediyorum. Herkesin kendine özgü bir bakış açısı vardır ve bazen yorumları benim kendi niyetlerimden bile daha büyüleyici oluyor.
Son zamanlarda dijital sanata ilgi duyduğunuzu biliyoruz. Dijital sanat sizin için ne anlama geliyor? Dijital sanatın geleceğini nasıl görüyorsunuz?
Şimdi yapay zeka ve bilgisayar teknolojisinin etkisiyle talepler ve yaratıcıların yetenekleri arasında kesinlikle bir boşluk var. Yeni araçlar kullanarak illüstrasyonlar, dijital sanat ve grafik tasarım üretmek daha kolay ve daha hızlı hale geliyor. Ancak ben kişisel olarak her şeyin kendi zamanı olduğuna ve el çizimlerinin ve el yapımı ürünlerin çok daha fazla tercih edileceği ve değer göreceği zamanın düşündüğümüz kadar uzak olmadığına inanıyorum.
Geleneksel elle çizilmiş öğeleri dijital tekniklerle birleştirmeyi seviyorum çünkü süreci hızlandırıyor. Örneğin, bir kitap, oyun veya film için konsept sanatı oluştururken, Photoshop gibi dijital araçlar boyanın kurumasını beklemeden hızlı ayarlamalar yapmanıza olanak tanıyor.
Yakın gelecekte bir serginiz var mı? Gelecek planlarınız neler?
Evet. Katılmak ve sanatımı sunmak istediğim bazı galeriler ve gösteriler var. Şu anda listemde Fransa, İtalya ve Avusturya’da birkaç tane var. İtalya’da bulunan It’s Liquid Group tarafından birçok kez davet edildim. Sofistike mekanlarda harika etkinlikler düzenliyorlar. Son olarak, bu yıl etkinliklerine katılmak istiyorum.
Bunun dışında, en son haberleri, sanat dünyasından içgörüleri ve yaratıcı bireylerin vizyonlarını kapsayacak bir çevrimiçi sanat dergisi -Artemisse- içeriği üzerinde çalışıyorum. Sanatçının yeni bir konseptte oluşturulmuş 3D Sanal sanat sergilerine katılması için açık bir olasılık olacak – sadece normal bir galeri alanı değil, aynı zamanda antik kaleler, büyüleyici Japon bahçeleri ve dağın tepesindeki uçaklar.
Film senaryoları da denediğinizi biliyorum. Hala bu konu üzerinde çalışıyor musunuz?
Şu anda gerçekten odaklandığım şey bu. Şu anda bile film endüstrisi belirli krizlerden geçiyor. Hollywood grevleri çok uzun zamandır bitmedi. Bu yıl pazarın gücünü yeniden kazanmaya başlayacağına ve yeni bir yaratıcılar hattı için olasılıklar açacağına inanıyorum. Günün sonunda, hepimiz kendi fikrimize göre zamansız filmler ve kitaplar gibi kaliteli eğlenceler istiyoruz.
Şu anda, benim yazdığım “Oceans 12” ve “Italian Job” gibi en iyi geleneklerde bir Soygun/Suç-Komedi filminin ön prodüksiyonu üzerinde çalışıyorum. Bu filmin Fransa, İngiltere ve İspanya’da çekilmesi planlanıyor. Ödüllü bir stüdyom ve “Casino Royal” gibi klasiklerle tanınan birkaç seçkin oyuncum zaten katılımcı olarak yer alıyor. Şimdi yüksek maliyetli prodüksiyon ve farklı ülkelerdeki çok sayıda lokasyon nedeniyle ek yatırımcılar ve katılacak stüdyolar arıyoruz.
Hala Avusturya’da mı yaşıyorsunuz? Stüdyonuz nerede?
Evet, hala Avusturya’da yaşıyorum ve evden çalışıyorum. Yaratıcı sürecim için bolca alana sahip olduğum için şanslıyım. Resimlerimi yatağımın yanında tutmayı seviyorum, böylece gece bile ilham gelirse uyanıp düzeltmeler yapabiliyorum.
Instagram: https://www.instagram.com/wille_daniel
