Seul’deki ilk gösteriminin ardından ve İtalya’nın Seravezza kentindeki sunumu öncesinde, Tayvanlı usta sanatçı Hsu Yunghsu’nun uluslararası gezici sergisi Sisyphos’un Şüphesi, 14 Mart – 26 Nisan 2026 tarihleri arasında Türkiye’de ilk kez Van’daki Tariria Kültür, Sanat ve Gastronomi Merkezi’nde izleyiciyle buluşacak.
Antik Urartu mirası ile çağdaş mimari dili buluşturan bir kesişim noktasında konumlanan Tariria, çok disiplinli sanatsal üretim için yeni bir uluslararası platform olarak öne çıkmaya devam ediyor. Bu sergiyle birlikte Van, malzeme, emek ve sebat üzerine kurulu ortak bir diyalog aracılığıyla Doğu Asya ile Avrupa’yı birbirine bağlayan kültürel bir rota üzerindeki ikinci küresel destinasyon haline geliyor.
Çağdaş seramik sanatının en özgün isimlerinden biri olarak kabul edilen Yunghsu, kili geleneksel sınırlarının ötesine taşıyarak onu bedensel direnişin anıtsal bir diline dönüştürüyor. Yaklaşık kırk yıl önce akademik kariyerinin konforunu geride bırakan sanatçı, pratiğini tamamen toprak ve ateşin ritmine adamış. Bugün üretimini Tayvan’ın Tainan kentinde, ülkenin en büyük seramik fırın atölyelerinden birinde sürdürmektedir.
Formun Ötesinde: Boşluk ve Ağırlığın Estetiği
Yunghsu’nun sanatsal gelişimindeki belirleyici dönüm noktalarından biri, 2005-2006 yıllarında New York’ta gerçekleştirdiği sanatçı rezidansı sırasında Richard Serra’nın anıtsal çelik heykelleriyle karşılaşması olmuştur. Geleneksel seramik tekniklerinin pürüzsüz yüzeylerini reddeden sanatçı; çatlakları, boşlukları ve isli tonları bilinçli estetik stratejiler olarak benimser. Organik büyüme kalıplarını andıran modüler yapıları, sergilendikleri mekâna göre genişleyerek izleyiciyi malzemenin gerilimi ve mekânsal ağırlığıyla doğrudan bir karşılaşmaya davet eder.
Sisyphos’un Mirası: Yabancılaşmamış Emeğin Zaferi
Kadim sarmal (coil) tekniğine geri dönen Yunghsu, her bir eserini doğrudan fiziksel temasla inşa eder. Üretimin giderek dijitalleştiği ve başkalarına devredildiği bir çağda, eserleri ellerin, avuç içlerinin ve dayanıklılığın izlerini taşır. Sisyphos mitinden ilham alan sanatçı, sanatı nihai bir sonuç olarak değil, süregelen bir varoluş ritüeli olarak ele alır; kil üzerindeki her parmak izi ve katmanlı sarmal, malzemenin içine gömülmüş bir hafıza izine dönüşür. Van’daki sunumunun ardından sergi, uluslararası yolculuğuna İtalya’nın Seravezza kentinde devam ederek sabır, malzeme direnci ve beden ile toprak arasındaki zamansız ilişki etrafında şekillenen evrensel bir anlatıyı sürdürmeyi amaçlıyor.
