Zeynep Çilek Çimen’in kişisel pop-up sergisi, Uz Gallery iş birliğiyle İstanbul Gümüşsuyu’ndaki CVK Park Bosphorus Hotel İstanbul’un Stella Lounge & Bar alanında sanatseverlerle buluştu. Mehmet Uzer’in kurucusu olduğu Uz Gallery, otelin teras, balo salonu ve birinci kat gibi farklı bölümlerinde düzenli aralıklarla sergiler gerçekleştiriyor. CVK Park Bosphorus Hotel İstanbul’un çağdaş sanatla kurduğu yeni ilişki, Stella Lounge & Bar’daki yerleştirme ile görünürlüğünü artırarak mekân ile sanat arasında yeni bir diyalog alanı açıyor. Uz Gallery iş birliğiyle sanat tarihçisi ve küratör Havva Kurt tarafından, sanatçı Zeynep Çilek Çimen ile birlikte mekâna özgü olarak tasarlanan yerleştirme; sanatçının “Münhani” ve “Bahar” serilerinden seçilmiş eserleri bir araya getiriyor.
Osmanlı estetiğinden beslenen mimarisiyle dikkat çeken CVK Park Bosphorus Hotel İstanbul’da her kat, bir Osmanlı sultanının adıyla bütünleşir. Tarihsel detaylar, dönem kostümleri ve mekânın kültürel belleğini taşıyan izler, otelin atmosferine derinlik katıyor. Yahya Kemal Beyatlı’ya ithafen hazırlanan kütüphane ise, şairin otelden esinlendiği ilhamla kaleme aldığı dizelere bir saygı duruşu niteliğindedir.
Otelin terasında yer alan Hezarfen Terası, Hezârfen Ahmed Çelebi’nin hayal gücünü ve
İstanbul’un gökyüzüyle kurduğu tarihsel bağları çağrıştırır. Geçmişte Stella Lounge & Bar’ın yerinde bulunan İstanbul’un ilk pastanelerinden biri olan Park Otel pastanesi, şehrin gastronomi hafızasında önemli bir yere sahiptir. Bu köklü gelenek, günümüzde çağdaş mutfak anlayışıyla birleşerek CVK Park Bosphorus Hotel İstanbul çatısı altında sürdürülebilir bir kültürel deneyime dönüşmektedir.
Bu bağlamda otelin restoran bölümünde planlanan mekâna özgü küratöryel yerleştirme projesi, yalnızca mekânı estetik açıdan zenginleştirmeyi değil; otelin tarihsel belleği ile çağdaş sanat üretimini buluşturarak zamana yayılan düşünsel bir karşılaşma yaratmayı amaçlamaktadır. Teras katındaki restoran, bu çok katmanlı hafızanın en incelikli taşıyıcılarından biri olarak öne çıkar. Tarih boyunca politik figürlerden şairlere, diplomat ve sanatçılara kadar pek çok ismi ağırlayan mekânın masaları, bugün birer kültürel hafıza nesnesi niteliği taşımaktadır. Bu nedenle sanat yerleştirmeleri, mekâna dışarıdan eklenen unsurlar olarak değil; geçmiş ile bugünü birbirine bağlayan duyusal ve düşünsel geçitler olarak kurgulanmaktadır.
Stella Lounge & Bar’daki mekâna özgü yerleştirmede Zeynep Çilek Çimen, yalnızca bir üretici olarak değil; mekânın belleğine kulak veren, onunla etkileşim kuran ve mekânın ruhuyla birlikte düşünen bir yorumcu olarak konumlanmaktadır.
Zeynep Çilek Çimen Hakkında
Zeynep Çilek Çimen, geleneksel süsleme sanatlarının içinde büyümüştür. 15 yaşından bu yana, geleneksel usta–çırak ilişkisinden saray geleneğine, akademik teoriden çağdaş üretim pratiklerine uzanan geniş bir öğrenim sürecinden geçmiştir. Zeynep Çilek Çimen üretimini kültürel bellek, sembolik aktarım ve formun dolaşımı üzerine kuran kavramsal bir sanatçıdır. Çimen’in pratiği, geleneksel Türk süsleme sanatlarından Selçuklu geometrisine ve Anadolu’nun dolaşım hâlindeki motif kültürüne uzanan geniş bir tarihsel yelpazeyle eleştirel bir ilişki kurar. Sanatçı, bu tarihsel mirası katmansal bir araştırma alanı olarak ele alır; tekrar, ritim, bozulma ve dönüşüm gibi biçimsel stratejileri kullanarak formların kültürel kimlik içindeki hareketini inceler. Sanatçı bir röportajında, “Geleneklerin yaşayabilmesi için toplumda bazı bireylerin onları sürdürmeye gönüllü olması gerekir. Sanırım ben tüm eğitim çeşitliliğime rağmen kendimi buna karşı sorumlu hissettim.” diyor.
Çilek Çimen’in optik yoğunluk taşıyan kompozisyonlarında tekil bir motif, çoğaltıldıkça, büküldükçe ya da üst üste bindikçe yeni anlam dizgeleri oluşturur. Bu süreçte motif, bireysel bir imge olmaktan çıkar; kültürel belleğin dolaşımdaki göstergesine dönüşür. Katmanlı yüzeyler, ton geçişleri ve mekâna göre yeniden kurulan görsel ritimler, sanatçının çalışmalarında hem sezgisel hem de düşünsel bir derinlik yaratır.
Sanatçı, Anadolu–Selçuklu–Osmanlı estetik gelenekleriyle çağdaş görsel kültür arasında geçirgen bir alan açar. Motiflerin tarih boyunca sürdürdüğü göçebe hareketi, Çimen’in pratiğinde hem bir yöntem hem de kavramsal bir zemin olarak ortaya çıkar. Böylece sanatçı, yerel estetik hafızayı yeniden kodlayarak evrensel bir form diline dönüştürür; kültürel kimliğin çok katmanlı yapısını güncel bir optik deneyim üzerinden görünür kılar.
“Eski ile eskimiş aynı şey değildir. Bazı şeyler eskimez. Motifler de bunlardan biridir. Hayallerle, beklentilerle, umutlarla hazırlanır; devrin estetik anlayışını, zevkini, hatta hayata bakışını yansıtır; onda hazırlanış amacını aşan bir anlam ve güzellik vardır. Öte yandan biliyorsunuz ki yaşam tıpkı Baudelaire’in dediği gibi kalıcı olan şeylerle geçici olan şeylerin bir dengesidir. Ve özellikle modern zamanlarda kültürel saflıktan söz etmek mümkün değildir. Ayrıca geleneklerin yaşayabilmesi için bir toplumda yaşayan bazı bireylerin onları sürdürmeye gönüllü olması gerekir. Sürekli bir değişimin ortasında motifler de değişir.”
Zeynep Çilek Çimen’in “Münhani” Serisi
Sanatçı, kültürel ittifak fikrini üretiminin merkezine alarak kültürel belleğimizden süzülen
formların hem geleneksel hem çağdaş bağlamdaki karşılıklarını yeniden düşünmeye davet eder. Bu yaklaşım, yalnızca estetik bir araştırma değil; kültürel sürekliliğin güncel sanat diliyle nasıl yeniden kurulabileceğine dair bir sorgulamadır.
Münhani Serisi, tek rengin farklı tonlarıyla oluşturulan katmanlı yüzeyler üzerinden derinlik, süreklilik ve mekânsal algı üzerine düşünmeye davet eder. Selçuklu süsleme geleneğindeki geometrik düzen anlayışından ilham alan seri, klasik estetikten çağdaş bir optik deneyime uzanan incelikli bir yorum sunar. “Münhani” olarak adlandırılan ve “yön değiştiren/çarpık” anlamına gelen teknik, Selçuklu döneminde sıklıkla kullanılan motiflerde olduğu gibi, çizgisel akışın ritmindeki artış ve azalışlarla yeni formların ortaya çıkmasına olanak tanır.
Sanatçının ton-sur-ton geçişleriyle kurduğu ritim, izleyiciyi merkeze doğru çeken yumuşak bir hareket etkisi yaratır. Dairesel formlar hem mimari kubbelerin zamansızlık hissine hem de çağdaş sanatın mekânı yeniden inşa etme çabasına göndermede bulunur. Katmanların üst üste çoğalması, belleğin akışkan yapısına ve geçmiş–şimdi sürekliliğine işaret eder. Bu yapısal tekrar, serinin genelinde sakin ama güçlü bir devinim alanı oluşturur.
Zeynep Çilek Çimen’in “Bahar” Serisi
Zeynep Çilek Çimen, “Bahar” serisini “Saklı Çeyiz” ve “Face Book” sergilerinin hemen ardından geliştirmiştir. Sanatçı, bu seriyle ilgili olarak; Kara Memi’nin bahar dalı ekolünden ilham alan natüralist üslubunu, op-art pratikleriyle yeniden soyutlayarak dönüştürdüğünü; çiçekleri yarı üsluplaştırılmış bir formda yorumlarken geleneksel süsleme sanatlarına bağlı kaldığını ifade eder.
Karanfiller, anemonlar, güller, süsenler, zerrinler, laleler… Baharın gelişi ve çiçeklerin üreme, çoğalma ve güzellik algısıyla kurduğu bağ, sanat tarihinin hemen her döneminde karşımıza çıkar. Botticelli’nin La Primavera’sından, 20. yüzyılın hem resim hem fotoğraf pratiklerinde çiçeğin botanik anatomisi ile kişisel anlam üretimi arasındaki güçlü ilişkiye kadar birçok örnek, bu sürekliliğin göstergesidir. Georgia O’Keeffe, Ansel Adams, Edward Weston ve Imogen Cunningham gibi sanatçılar çiçeği en yakın kadrajdan ele alarak bu mirası genişletmiştir.
1970’lerde Wolfgang Laib’in polen enstalasyonları ve Damien Hirst’ün cherry blossom serisi de baharın sanatçılar üzerindeki etkisinin güncel örnekleri arasında yer alır. “Bahar” serisi, Çilek Çimen’in geleneksel sanat eğitimi ve nakkaşlık pratiklerinin birleştiği bir görsel düşünme sürecinin ürünüdür. Sanatçı, çiçeğin sanat tarihindeki çok katmanlı temsil biçimlerini sorgularken, Op Art etkili bitkisel motiflerle izleyiciyi yeni bir anlam katmanına davet eder. Renk paleti bahar çiçeklerinden ilhamla belirlenmiş; minyatür sanatındaki bilinçli boşluk kullanımı çağrıştırılmıştır. Sanatçı, Kara Memi’nin natüralist üslubunu ve stilize bahar dalı yorumlarını inceleyerek bu mirası kendi estetik yaklaşımıyla yeniden kurar. Saydamdan opağa ilerleyen geçişler derinlik hissini artırırken, tekrar eden motiflerin kimliksizleşerek kolektif bir forma dönüşmesi, çiçeği bireysel bir imgeden kültürel bir hafıza unsuruna dönüştürür. Münhani, yalnızca görsel bir derinlik sunmaz; katmanların birbirine eklemlenen yapısı izleyiciyi zamansal bir düşünme hâline yönlendirir. Yüzeyler arasındaki geçişlerin oluşturduğu akış, tarihin ve bireysel belleğin üst üste yerleşen izleriyle paralel bir okuma önerir. Bu yaklaşım, serinin Stella Lounge & Bar’ın tarihsel birikimiyle kurduğu bağı güçlendirir ve mekânın belleğinin yeniden yorumlanmasına olanak tanır. Benzer biçimde Bahar Serisi de mekânın mimari düzeni ve tarihsel atmosferiyle ilişki kurarak kültürel bellekte yer etmiş formların çağdaş bağlamda yeniden nasıl üretilebileceğine işaret eder.
Uz Gallery
Founder
Mehmet Uzer
Project Manager
Havva Kurt
Cretive Production Supervisior
Meryem Ormanlı
