Ali Raşit Karakılıç Ve "Dönüşüm Süreçleri 2"

Ali Raşit Karakılıç, 3 – 7 Nisan 2015 tarihleri arasında Adana 3. Portakal Çiçeği Karnavalı sırasında Adana Büyük Şehir Belediyesi 75. Yıl Sanat Galerisi’nde Denizhan Özer küratörlüğünde “Dönüşüm Süreçleri 2” isimli sergiyle yer aldı.

Sergide, sanatçının son 10 yıl boyunca büyük araştırma ve incelemeler sonucu oluşturduğu dönüşüm süreçlerine ait enstalasyon ve resimlerde günümüz toplumunun oluşturduğu kaotik yapıya yönelik bir eleştiri yer alıyor. Kaos estetiğinden beslenen ve yapıbozumsal üretim biçimi ile oluşturulan yapıtların çıkış noktası, günlük hayat içinde kullanımdan çıkmış, atılmış, geri dönüşüme giden atıklar ya da hurdalardır. Analitik bir düşünce yapısı ile üretilen yapıtların günümüz insanının görmezden geldiği çevre sorunlarına değinmesi son derece önemli olup yaşadığımız hayata ait yaşam izlerini irdelemenin yanı sıra politik anlamlar ve mesajlar içermektedir.

KAOTİK YÜZEY ARAYIŞLARI

Denizhan Özer, Mart 2015, İstanbul

Geçmiş yüzyıllardan günümüze kadar geldiğimizde sanatın geleneksel yöntemler dışında farklı arayış biçimlerine -girerek yeni yaratımlarla- yol aldığını görürüz. Özellikle yaşadığımız son zaman diliminde teknolojik ve bilimsel çalışmaların artması sanatçıları bu teknolojiyi kullanarak yeni yaratım biçimlerine yönlendirerek farklı farklı bir sürecin içine sokmuştur.

Gelenek bir yandan devam ederken yeni olan geleneğe eklenip onun melezleşmesine, değişmesine neden olarak yaşanılan zaman dilimine uyum sağlamıştır. Bu bilim sanat paslaşması içinde her ne kadar bilim insanları düzenli, tahmin edilebilir, sebep sonuç ilişkisine dayalı sistemlerin var olduğunu kabul etseler de sanatçılar düzensiz durumları kendi bakış açılarıyla yorumlayıp bir yapıt olarak hayatın içine katarak yeni algılama ve görme pratikleri oluştururlar. İşte “Dönüşüm Süreçleri” bu mantıkla ortaya çıkmış yapıtlardan oluşmaktadır.

Ali Raşit Karakılıç, kaostan beslenen bir sanatçıdır ve bunun yanı sıra analitik düşünce yapısıyla bilimsel paradikmalardan yararlanarak yol almaktadır. Onun kaos estetiğinden beslenen yapı-bozumsal üretim biçimi doğrusal resimden uzak görünse de aslında pek çok açıdan doğrusal olarak yapılan resimle benzerlikleri görülür. Bir takım sanatçılar yüzeyi direkt olarak kullanırken, Karakılıç iki farklı yüzeyi parçalayarak ayıp tekrar bir araya getirerek yeni bir yüzey yaratır ki bu da sanatçının oluşturduğu kendine ait bir dildir.

Ali Raşit Karakılıç günlük hayat içinde kullanımdan çıkmış, geri dönüşüme giden ya da tekrar bir şekilde üretime girecek olan, kısacası hurda alanlarında toplanan her türlü araç, gereç, malzemenin fotoğraflarını çekerek başladığı sürece baktığınızda kaotik bir durumla karşılaşırsınız. İnsan yaşantısının ya da kentin oluşturduğu bu kaotik yapının kendine göre estetik bir durumu vardır. Sıradan bir yaşam için bu durum her ne kadar önemsiz ya da görülmek istenmeyen olsa da sanatçı için son derece önemli olup yaratımının bir parçası haline gelmektedir. Kısacası sanatçı, hurdalardan ortaya çıkan estetiğin transformasyonunu sağlayıp, onları resimsel ve üç boyutlu yapıtlara dönüştürerek farklılık sağlamayı başarmış ender sanatçılardan biridir ve bu bakımdan sanatçıyı ve eserlerini anlayabilmek için onun analitik düşünce yapısını irdelemek gerekir.

Ali Raşit Karakılıç’ın bir başka önemli yanı ise, yapıtların politik anlamlar içermesidir. Kapitalist üretim biçiminin oluşturduğu tüketim toplumunun içinde bulunduğu durumu açık bir şekilde ortaya koyan sanatçı, insanların tüketip attığı her şeyin aslında hala bir değer olduğunu, hayata bağlanabileceğini de göstererek çevreci bir tutum takınmakta çevre kavramına sahip çıkmaktadır. Günlük hayat koşuşturmacası içinde, sistemin öğretileri ile beslenip onun kurallarına uyan ve böylelikle dünyayı, kendini tüketen sıradan insan yaşantısına getirilen bu eleştirel tutum onun sorumluluk taşıyan sanatçı duruşuna saygı duymamızı sağlamaktadır.

Bilgi için

www.alirasit.com
alirasit@gmail.com