Çepo (Nezir Akkul)’nun son dönem eserlerinden oluşan kişisel sergisi, Snowblind, 22 Nisan 2026 tarihine kadar Zilberman İstanbul’da yer alıyor. Çok yakın zamanları tanımlayan, çok yakın zamanlarda tamamlanmış manzaralar, ancak kökenleri bilincin derinliklerine doğru uzanıyor. Karlı bir kış sabahı, adeta damıtılarak çıkarılmış, sanatçının soğuk ve sade atölyesinde bilinçli bir sessizlik içerisinde hayat bulmuşlar. Arka planda tarih ve kurgu, hafıza ve aktarım gibi uygarlık sorunsalları. Yüzeyde ise, figür ve soyut arasındaki muğlak alanda Çepo’nun estetik arayışındaki son durak. Tabloların her biri geçici körlük tetikleyen mor ötesi ahenkle inşa edilmiş. Her şey tam da bu sınırda, görmekle görememek arasında.
Gerek coğrafi gerek sosyal, Çepo kendini çevreleyen fiziksel ve ruhsal alanda geçirgen bir biçimde üretiyor. Bir başka deyişle resmettiği imgelerde en yakının izleri var. Bir tortu gibi, bir ipucu ya da hafıza gibi… İmgeler yeşerdikleri toprağın ruhunu alıyor, hemen şimdiden, bugün buradan Çepo’nun esrarlı dünyasına açılıyorlar. Bu yüzden ilk eserlerinde şehirdeki karmaşa, kalabalıkta kaybolmak ön planda. Yine bu yüzden, şehir ile arasına mesafe bıraktığı bu günlerde, siluetlerin yerlerinde renkler, kalabalığın yerinde boşluklar, göz alabildiğine ovalar var, ovaların arkasında yükseltiler ve nereden geldiği, nereye gittiği meçhul yollar. Belki de bu yüzden, sergideki bu büyüleyici ve yalın manzaralarda en çok kış var. Defalarca geçilen karla kaplı ovaları biraz düşünceli, biraz endişeli, biraz da kaybolarak seyrettiği için.
Çepo’nun tabloları görkemli denecek kadar büyük, ancak imgeleri ürpertici sadelikte. Yüzeye baş döndüren boşluklar hakim. Uzakta birkaç detay, güzergâhından mahrum yollar, tek bir ağaç, belki de eski bir elektrik direği… İçine kapanmış, kendine dönmüş bir ruh hali, havada yoğun bir sis var, toprakta bir örtü, bir de gözleri de bilinci de kamaştıran mor ötesi bir ışık. Fırtınadan hemen önceki sakinlik, ya da belki hemen sonrası, tufan detayları silmiş geçmiş. Yok yerde ya da hiç yerde, bir diyarın hiçbir yerindeyiz. Manzara isimsiz, toprak geçmişsiz…
Metin: Yekhan Pınarlıgil
Çepo (Nezir Akkul) Hakkında
Çepo (Nezir Akkul), (d. 1983, Diyarbakır) doğa-insan ilişkisi üzerinden politik temaları resim yoluyla kavramsallaştırır. Çepo, imge düzeninde form ve figür sürekliliğine odaklanırken, yaşadığı coğrafyada gerçekleşen olayların hafızasını da eserlerine yansıtır. Tanıklık ettiği manzaraları sosyo-kültürel bir perspektifle yeniden biçimlendirerek, bu süreçleri görsel anlatılar aracılığıyla aktarır. Doğal fenomenlerden çok, politik süreçlerin hüküm sürdüğü kenti ve bu kentin toplumsal bellekteki izlerini ele alarak, bağımsız bir görsel alan yaratır.
Lisans derecesini Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi’nde tamamladıktan sonra, Artuklu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde yüksek lisans öğrenimini tamamlayan Çepo’nun yakın zamanda katıldığı kişisel ve karma sergiler arasında; “Snowblind” Zilberman İstanbul (Istanbul, Türkiye, 2026),“Yükselen sular, yayılan ışıklar” Zilberman İstanbul (İstanbul, Türkiye, 2024), “Tepenin Ardı” Merkezkaç Sanat Galerisi (Diyarbakır, Türkiye, 2022), “Lâmekân” Mardin Müzesi Sanat Galerisi (Mardin, Türkiye, 2019), “CHIMERA” Siena Sanat Galerisi (Muğla, Türkiye, 2017), “Uluslararası 3. Mardin Bienali” (Mardin, Türkiye, 2015), ve “Kalan” Amed Sanat Galerisi (Diyarbakır, Türkiye, 2015) bulunur. Diyarbakır’da üretimlerini sürdüren ve yaşayan Çepo, 2015’ten bu yana resim öğretmenliği yapmaktadır.
